به گزارش پایگاه خبری وزارت جهاد کشاورزی و به نقل از روابط عمومی سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی، مدرس دوره با تبیین تفاوت‌های ظاهری «ماهی کاراس» و «کپور معمولی» اظهار داشت: «بسیاری از شکست‌های اقتصادی به دلیل ورود گونه غیرسودده کاراس به استخرهاست. تشخیص کپور نژاددار از طریق مشاهده "سبیلک‌های مشهود"، "باله پشتی گود" و "فرم بدنی کوهان‌دار" میسر است؛ در حالی که کاراس با بدنی کشیده و فاقد سبیلک، تنها هزینه‌های تولید را بدون بازگشت سرمایه افزایش می‌دهد.

‌عسکری شنای گله‌ای خلاف جهت ساعت را نشانه سلامت و رفع استرس ماهی دانست و خاطرنشان کرد: پروروش‌دهندگان نباید شنای سطحی فیتوفاگ و بیگ‌هد را با مشکلات تنفسی اشتباه بگیرند، بلکه باید نسبت به علائمی چون "لکه‌های کپک‌مانند" (بیماری ایک) و "بیرون‌زدگی چشم" (بیماری لرنه آ) که نشان‌دهنده آلودگی محیطی است، حساس باشند.

‌در جمع‌بندی این رویداد آموزشی، بر نقش مستقیم کیفیت آب بر ضریب تبدیل (FCR) تأکید شد. تنظیم دقیق پارامترهایی نظیر اکسیژن، آمونیاک و pH نه تنها استرس را کاهش داده و رشد را تسریع می‌کند، بلکه باعث می‌شود ماهی کپور در کوتاه‌ترین زمان ممکن به وزن اقتصادی بازار (۵۰۰ تا ۱۰۰۰ گرم) رسیده و سودآوری دوره پرورشی را تضمین نماید.